Wednesday, September 16, 2015

உயிர்ச்சொல் - கவிதை





அ) சூறைக்காற்றில் ஒரு இலை
இன்னொரு இலையிடம் படபடத்துச் சொன்னது
இப்படித்தான்
சென்ற கோடைமழையில்
நம் முன்னோர் உதிர்ந்தனர்
இன்னொரு இலை கேட்டது
அப்படியா!
யார் சொன்னார்கள்
வரலாறு அப்படித்தான் சொல்கிறது
இன்னொரு இலை சொன்னது
ஒரு இலை இவ்வளவு வரலாற்று உணர்வுடன் இருப்பது
ஆபத்தானது நண்பா

ஆ)ஒரு பெளர்ணமியில்
போதி மரத்தில் ஊர்ந்துகொண்டிருந்த
எறும்பிற்கு ஞானம் பிறந்தது
ஞானத்தின் எறும்பு ஊரத்துவங்கியது
பால்வெளியில்
கவிதையில்
முதுகுத்தண்டுவடத்தில்
மன்மதக் கரும்பில்
பிறகு
புத்தனுக்கு நடந்ததற்கு மேல் ஒரு சுவாரஸ்யமும்
இல்லை கதையில்

இ) ஒரு ஆமை தலைமுறைக்கும்
இன்னொரு ஆமைத்தலைமுறைக்குக்கும் இடையே
450 முறை சூரியனை சுற்றியலைகிறது பூமி
நகரவே நகராத
பெரும் ஆமை ஒன்று
ஊழிகளாய் நிற்கிறது
தன்னுள் தான் அலைந்தபடி

ஈ)ஒரு டைனோசர்
வ.ஊ.சி பூங்காவில் உள்ளது
அவ்வளவு பெரியது
ஆனால் பொல்லையானது
அது எவ்வளவு பெரியதோ
அவ்வளவு பெரிய பொல்லை
ஆயிரம் கிலோ இருக்கும்
என்றார் ஒருவர்
எனில் ஆயிரம் கிலோ பொல்லை அது
பொல்லை டைனோசர்கள் பாதுகாப்பாக வாழ்பவை
வேட்டைக்கான தந்திரங்கள் தேவையில்லை
புத்தகத்தின் ஒரு பக்கத்துக்கும் இன்னொரு பக்கத்துக்கும்
இடையே நுழைய முயலத் தேவையில்லை
ஒரு சொல்லையும் அடுத்து சொல்லையும்
நகர்த்திப் பார்க்கத் தேவையில்லை
ஒரு வீடு ஒரு மரம் எதுவுமே தேவையில்லை

பேய்க்காற்றில் பறக்கத் தெரியும்
கொட்டும் மழையில் கரையத் தெரியும்
கொளுத்தும் வெயிலில் எரியத் தெரியும்
போதாதா?

உ) பகலின் பூனைகள் சேட்டை நிறைந்தவை
பருவ காலங்களை அவைதான் கொண்டு வருகின்றன
மற்றும்
உறவினர்களை மற்றும் நண்பர்களை
இரவின் கரப்புகள்
மகத்தான லட்சியங்கள் உடையவை
நிசப்தமான ஆழமான மனநிலைகளை
தம் முடைநாற்றத்தால் நிரப்புபவை

ஊ) நண்பர்களான உணமையும் பொய்யும்
ஆளுக்கொரு புறா வளர்த்தனர்
ஒன்று சாமபல் வண்ணம்
ஒன்று வெள்ளை
இரண்டும் ஒன்றாகவே வலசை கிளம்பும்
ஒன்றாகவே கூடடையும்
ஒரு முறை வெட்டுக்கிளி கேட்டது
நதியின் கரைகள் அடியில் கைகுலுக்குவது போல
நீங்கள் இருவரும் நண்பர்களாகத்தான் இருக்கறீர்களா?
எனில்
நான் எதைக் கொறிப்பது
வெள்ளையையா சாம்பலையா
ஒரு புறா வெள்ளையை எழுதுகிறது
ஒரு புறா சாம்பலை எழுதுகிறது
எதையும் எழுதாத புறா ஒன்று
எந்த வண்ணத்தை வரையுமோ
அதைக் கொறி
அந்த அரூப வண்ணத்தை


நன்றி: ஆனந்த விகடன்

Tuesday, September 15, 2015

பஷீருக்கு ஆயிரம் வேலைகள் தெரியும் - கவிதை








வைக்கம் முகம்மது பஷீர்
கேரளத்தின்டே சூஃபி
அவருக்கு ஆயிரம் வேலைகள் தெரியுமாம்
அவர் பார்த்த முதல் வேலை
குரங்குக்குப் பேன் பார்ப்பது
சாதரணக் குரங்கு இல்லை
பைத்தியம் பிடித்த
பெரும் மசைக் குரங்கு
இன்னொரு வேலை
சுமை கழுதைகளை மலையேற்றுவது
பஷீர் கழுதை ஒன்றை
இழுத்துக்கொண்டு கொண்டு போகும்
சித்திரம்
சிலுவை சுமக்கும் தேவகுமாரனுக்கு
நிகரானது
வேறொரு வேலை
குட்டிச்சாத்தான்களை கட்டிவைப்பது
பஷீர்
ஒரு குட்டிச்சாத்தனை கட்டிவிட்டு
இன்னொன்றை துரத்திக்கொண்டு
ஓடும் போது
முதல் சாத்தான்
தப்பித்துக்கொள்ளும்
நான்காவது வேலை
கொஞ்சம் கவித்துவமானது
பேய்களை சிங்காரித்து
மேடைக்குக் கூட்டி வருவது
இப்படியாக
பஷீர்
தன் ஆயிரமாவது வேலையில்
மூச்சிரைத்துக்கொண்டிருந்த போது
அல்லா அவர் முன் தோன்றினார்
மோனே
பஷீர்!
என்னை தெரியலையா?
பஷீர்
ஸ்டைலாய் பீடி வழித்துக்கொண்டே
சொன்னார்
தெரியாம என்ன அச்சனே!
நான் கண்ட
குரங்கும், கழுதையும்
குட்டிச்சாத்தானும் பேயும்
நீ தன்னே...






பஷீரின் ஓவியங்கள்: வாசுதேவன் நம்பூதிரி
நன்றி: perchblogs.wordpress.com