Friday, March 21, 2014

மாயா ஏஞ்சலோ - கவிதை






தாய், மனைவி, மகள், சகோதரிகள், தோழிகள் என என் வாழ்வை அர்த்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு பெண்மைக்கும் மாயா ஏஞ்சலோவின் இக்கவிதையை சமர்ப்பிக்கிறேன்...

நான் எழுந்து கொண்டிருக்கிறேன்

நீங்கள் எழுதுங்கள் வரலாற்றில் என்னைப் பற்றி
உங்கள் கசப்பான திரிக்கப்பட்ட பொய்களால்
நீங்கள் இட்டுச் செல்லுங்கள் என்னை
மோசமான அசுத்தங்களுக்கு
ஆனால் அப்போதும் நான் எழுவேன்
தூசைப் போல

என் மிடுக்கு உங்களை உறையச் செய்கிறதா?
ஏன் சோர்வில் பொதிந்தீர்கள்
ஏனெனில் நான் துள்ளித் திரிகிறேன்
வதியும் வீட்டில் எண்ணைக் கிணறு கிடைத்தவளாய்

பெளர்ணமியே போலவும் சூரியனே போலவும்
உறுதியாக அலைகளை உயரமாக கொதிக்கச் செய்ய
சிறப்பாக மலர்வதற்கான நம்பிக்கையே போலவும்
நான் எழுவேன்

நான் உடைந்து போவதை பார்க்க விரும்பனீர்களா?
குனிந்த தலையும் தாழ்ந்த கண்களுமாக?
கண்ணீர் துளி உதிர்வதை போன்ற தொங்கிய தோள்களோடு
ஆன்மாவில் நிறைந்த கண்ணீரால் துவண்டு போவதை?
என் பெருமிதம் உங்களை தொந்தரவு செய்கிறதா?
இதை துயரார்ந்த ஒன்றாக எடுத்துக் கொண்டீர்கள்தானே?
ஏனெனில் நான் சிரிக்கிறேன்
தங்கச்சுரங்கம் என் வீட்டு பின்கட்டில் இருப்பவளாக

நீங்கள் உங்கள் சொற்களால் எனை சுடுங்கள்
நீங்கள் உங்கள் கண்களால் எனை துண்டாடுங்கள்
நீங்கள் உங்கள் வெறுப்பால் எனை கொலை செய்யுங்கள்
ஆனால் அப்போதும் நான் எழுவேன்
காற்றைப்போல

என் நளினம் உங்களை எரிச்சலாக்குகிறதா
அது ஒரு ஆச்சர்யம் போல உங்களுக்கு தோன்றுகிறதா
ஏனெனில் நான் நடனமிடுகிறேன்
என் காற்சந்தியில் வைரங்கள் கிடைத்தவளைப் போல

வரலாற்றின் அவமானகரமான குடிசைகளிலிருந்து
நான் எழுகிறேன்
இறந்த காலத்தின் வலிகளுக்குச் செல்லும் வேர்களிலிருந்து
நான் எழுகிறேன்
நானொரு கருப்புக் கடல், நீளுகிறேன், அகலுகிறேன்
ஆழமாகிறேன், பருக்கிறேன் நான் சூறாவளிகளை கொண்டிருக்கிறேன்
கொடூரமும் அச்சமுமான இரவுகளிலிருந்து
நான் எழுகிறேன்
ஒரு விடியலுகளுக்குள் - அது அற்புதமான தெளிவுள்ளது-
நான் எழுகிறேன்
பரிசுகள் வழங்குகிறேன் அவை என் மூத்தோர் எனக்குத் தந்தவை
நான் தான் ஒரு அடிமையின் கனவு மற்றும் நம்பிக்கை
நான் எழுகிறேன்
நான் எழுகிறேன்
நான் எழுகிறேன்

- மாயா ஏஞ்சலோ, தமிழில்: இளங்கோ கிருஷ்ணன்

No comments:

Post a Comment