Saturday, September 22, 2012




சுமார் நாலு அல்லது ஐந்தாம் நூற்றாண்டு போல இந்தியா முழுதும் பழங்குடி கடவுள்கள் நாட்டார் தெய்வங்கள் தவிர ஆறு வகையான பெருமதங்கள் இருந்தன இதை ஷன்மார்கங்கள் என்பார்கள் சிவனை வழிபடும் சைவம், சக்தியை வழிபடும் சாக்தம், விஷ்ணுவை வழிபாடும் வைணவம், விநாயகனை வழிபடும் காணபத்யம், முருகனை வழிபடும் கௌமாரம், சூரியனை வழிபடும் சௌரம். இதில் ஒவ்வொரு வழிபாடும் இந்தியாவின் ஒரு பகுதியில் சிறப்பாக இருந்தது.

அதாவது சைவம் தமிழ் நாடு, காஷ்மீர், உத்திரப்ரதேசம் போன்ற இடங்களிலும் சாக்தம் கேரளம், வங்காளம் போன்ற இடங்களிலும் வைணவம் பீகார், மத்தியப்ரதேசம் போன்ற இடங்களிலும் காணபத்தியம் மகாராஷ்டிரா, ஒரிசா, கர்நாடகம் போன்ற இடங்களிலும் கௌமாரம் தமிழ்நாட்டிலும், சௌரம் ஒரிஸ்ஸாவிலும் கால்கொண்டு வளர்ந்தன.
பிறகு பக்தி இயக்க காலகட்டத்தில் சைவம் அரச ஆதரவோடு வளர்ந்த போது சாக்தம், காணபத்யம், கௌமாரம் ஆகியவற்றை உட்செறித்து கொண்டது. அது போலவே வைணவம் சௌரவதை விழுங்கியது (சூர்ய நாராயணர்)

தொடர்ந்து வந்த ஓரிரு நூற்றாண்டுகளில் இவை அனைத்தும் தொகுக்கப்பட்டு ஒரே வழிபாட்டு முறையாக மாற்றும் நோக்கோடு நூல்கள் எழுதப்பட்டன.

ஏழாம் நூற்றாண்டில் நரசிம்ம பல்லவன் காலத்தில் பரஞ்சோதி சாளுக்கிய தேசம் மேல் (தற்போதைய ஒரிசா) படையெடுத்து போன போது வெற்றியின் அடையாளமாக அங்கிருந்து ஒரு பிள்ளையாரை கொண்டுவந்தார். அவர் பெயர் வாதாபி கணபதி (வாதாபி அவர்கள் தலைநகரம்) அவர்தான் இங்கு வந்து பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட முதல் விநாயகர். பக்தி இயக்க காலகட்டம் உச்சம் அடைந்த 8 ,9 ,10 ம் நூற்றாண்டுகளில் தமிழகம் முழுதும் அரச மரத்தடியில் இருந்த புத்த, சமண துறவிகளின் சிலைகள் அகற்றப்பட்டு பிள்ளையார் சிலைகள் வைக்கப்பட்டன. பிறகு சைவம் காணபத்யத்தை உள்வாங்கி கொண்டது. முழு முதற்கடவுள் கடைசியாக தமிழனுக்கு வந்து சேர்ந்தார்.