Friday, May 20, 2011

361° காலண்டிதழை முன் வைத்து


தமிழ் அறிவுச் சூழலுக்கு சிற்றிதழ்கள் செய்துள்ள பணி குறிப்பிடத்தக்கது. புதிய கருத்தியல்கள், புதிய அழகியல்கள், புதிய தத்துவங்கள், புதிய சமூக-அரசியல் கோட்பாடுகள் போன்றவற்றை துறையார்ந்த ஆர்வலர்களிடம் உருவாக்கி தமிழை வளப்படுத்தும், தமிழ்ச் சூழலை உலக அரங்கிற்கு ஆற்றுப்படுத்தும் முண்ணனிப் படையாக செயல்பட்டு வருபவை சிற்றிதழ்கள்.

சமீபமாக தமிழ்ச் சிற்றிதழ் மரபு அதன் சாரமான சில குணங்களை இழந்து வருகிறதோ என்ற ஐயம் எனக்கு உண்டு. இதைத் தமிழின் சென்ற தலைமுறை சிற்றிதழ்காரர்கள் ஒரு புகாராகவே சொல்லி வருகிறார்கள்.

எவ்வளவு இக்கட்டான சூழலிலும் விடாப்பிடியாக போர்குணத்தோடு, அர்பணிப்போடு இதழை தொடர்ந்து நடத்துதல், கொள்கைகளில் நிலைப்பாடுகளில் தீவிரமாக இருத்தல், நண்பர்கள் என்பதால் நிலைப்பாடுகளை கருத்தியல்களை வளைத்துக் கொள்ள தயாராக இல்லாமல் தன் சுயத்தை தக்க வைத்திருத்தல், நட்பு முறிவின் எல்லை வரையிலும் சென்று (சில சமயங்களில் நட்பையே முறித்துக் கொண்டு) கருத்தியல்களை வளர்த்தெடுத்தல், எந்த வகை அதிகார மையங்களோடும் எவ்வித சமரசமும் செய்து கொள்ளாதிருத்தல்.. போன்ற சில விழுமியங்கள் சமீபத்தைய சிற்றிதழ்காரகளிடம் குறைவாக உள்ளதோ என எண்ணத் தோன்றுகிறது.

இந்த மனநிலையை உருவாக்கியதில் இடைநிலை இதழ்களின் பங்கு முக்கியமானது. 90களுக்குப்பிறகான தமிழ் வாசக சூழலில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களை அவதானித்து உருவான இவ்வகை இதழ்கள் தீவிர இலக்கிய வாசிப்பை பொதுவாசக வெளிக்கு எடுத்துச் சென்றன. இது தமிழ் சிற்றிதழ் சூழலை ஒரளவு ஜனரஞ்சகப்படுத்தியது. இதன் மறுபக்கமாக தமிழ்ச் சிற்றிதழின் உண்மையான பண்பு நலன்கள் என்னென்ன என்று தெரியாத ஒரு புதிய தலைமுறை உருவாகியது. அப்படி உருவாகி வந்த அந்த இளம் தலைமுறையை இடைநிலை இதழ்கள் தங்கள் குறுகிய அரசியல் செயல்திட்டங்களுக்காக பகடையாக பயன்படுத்த துவங்கின. அதிகார மையங்களை நோக்கி நகர்வது, தங்களையே ஒரு சிறிய அதிகார மையமாக கட்டமைத்துக் கொள்வது, சூழலில் இயங்கும் எல்லோரையும் தங்கள் அரசியலுக்கான நண்பன் அல்லது பகைவன் என்ற இருமைகளில் அடக்கி ஒன்று அவனை தன் செயல்பாடுகளுக்கு உடந்தையாக்குவது அல்லது அவனை இல்லாதொழிப்பது, புதிய கருத்தியல்கள் ,அழகியல்கள், சிந்தனைகள் போன்ற எதையும் சூழலுக்குள் கொண்டுவராதிருப்பது போன்ற செயல்பாடுகள் வழியாக நடுநிலை இதழ்கள் இந்த இளம் தலைமுறை சிற்றிதழ்காரனை கட்டுபடுத்துகின்றன.

தமிழில் சிற்றிதழ்காரன் என்பவன் ஏதேனும் ஒருவகையில் படைப்பாளியாகவும் இருப்பதால் அவனும் சாவகாசமாக நடுநிலை இதழ்கள் உருவாக்கிய இந்த குறுகல் மனோபாவம் உடையவனாகவே தன்னையும் அறியாமல் உருவாகி விடுகிறான். தன் சக படைப்பாளிகளின் படைப்பின் மேல் எந்த வித விமர்சனமும் இல்லாதிருப்பது, அதிகார மையங்களை பூச்செறிந்தே வாழ்வது, தமிழ் இடைநிலை இதழ் அல்லது சிற்றிதழ் சூழலைத் தாண்டி உலக இலக்கிய வாசிப்போ புதிய அழகியல்களுக்கான தேடலோ இல்லாமல் மந்தைதனமான கருத்தியல்களை கொண்டிருப்பது. இடைநிலை இதழ்கள் உருவாக்கி வைத்திருக்கும் மந்தைதனத்தை கடந்து செயல்படாத அளவிற்கு மோசமாக அரசியல் நீக்கம் பெற்றிருப்பது போன்றவற்றை குறிப்பிடலாம்.

இப்படியான சூழலில் நாம் இடை நிலை இதழ்களுக்கு முன்பான சிற்றிதழ்களின் சமூக செயல்பாடுகள் குறித்தும் அந்த காலத்தைய சிற்றிதழ்களின் பண்புகள் குறித்தும் நினைத்துப் பார்க்க வேண்டியுள்ளது. இப்போது நமக்கு தேவை அர்பணிப்பும் போர்குணமும் சுயமரியாதையும் நிறைந்த சிற்றிதழ்களே.. கூடவே அப்படி இயங்கி வரும் சிற்றிதழ்களுக்கு மட்டுமே முன்னுரிமை கொடுத்து நாம் படைப்புகளை அனுப்ப வேண்டும் என்ற எண்ணமும் படைப்பாளிகளுக்கு வேண்டும். சிற்றிதழை ஒரு இயக்கமாக முன்னெடுத்து செல்ல நமக்கு வேண்டியதெல்லாம் இதுவே.

கவிஞர்கள் நரன் மற்றும் நிலாரசிகன் இருவரும் இணைந்து 361 என்ற சிற்றிதழை கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள்.. அழகான வடிவமைப்பு, அழகான ஓவியங்கள், குறிப்பிடத்தக்க படைப்புகள் என இதழ் நிறைவாக உள்ளது. இவ்வளவு அழகான வடிவமைப்பும் செறிவான உள்ளடகமும் உள்ள பத்திரிக்கையில் 52 பக்கங்கள் என்பது மிகவும் குறைவோ என்று தோன்கிறது. குறைந்தது 100 பக்கங்களாவது கொண்டுவாருங்கள் நண்பர்களே. வாய்ப்பிருந்தால் தலையங்கம் எழுதலாம் அது இதழின் நிலைபாடுகளை புரிந்து கொள்ள உதவும். மேலும் வெறும் இலக்கியம் என்று இல்லாமல் அரசியல், பண்பாடு, தத்துவம் போன்ற துறைசார் விஷயங்களையும் இணைக்கலாம். குறைந்தபட்சம் ஓவியம், இசை,சினிமா, நாடகம் என வேறு கலைத்துறை சார்ந்த விஷயங்களையாவது இணைத்துக் கொள்ளுங்கள் என கேட்கத் தோன்றுகிறது.

இந்த இதழில் எனக்கு மிகவும் பிடித்ததென நான் மனோஜின் சிறுகதையைச் சொல்வேன் (யாரவர்?) சிறந்த சிறுகதை. சொல்லல் முறையில் ஒருசில கிளிஷேவான விஷயங்கள் இருந்த போதும் அந்தக் கதையின் உக்கிரம் சகலத்தையும் அடித்துச் சென்று விடுகிறது.. சபரிநாதனின் கவிதை எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. (சமீபமாக எனக்கு மிக நெருக்கமான கவிஞராக அவரை நான் உணர்கிறேன்). மற்றபடி பெரும்பாலான கவிதைகள் (என் கவிதை உட்பட) சிக்காகோ ஜீன்ஸ் வகையறாதான். ஆர்.அபிலாஷ் கவிதையை நன்றாக மொழி பெயர்த்திருக்கிறார் அந்த கவிதைதான் எனக்கு சுகிக்கவில்லை. ஜி.குப்புசாமி மொழி பெயர்த்த உருது சிறுகதை நன்றாக உள்ளது. நேசமித்ரன் கவிதையை வழக்கம் போல் முதல் இரண்டு வரிகள் மட்டுமே படித்து விட்டு ஓடி வந்து விட்டேன். இசை நல்லாதான் கட்டுரை எழுதாறானோ? (எங்கூட சேர்ந்து கவிதையை பற்றி அவனும் காங்கீரீட்ட பேசிப்பழகிட்டான்.. கன்றும் கெட்டது) செல்வபுவியரசன் சிறுகதை அழகாக உள்ளது. அவர் தொடர்ந்து எழுத வேண்டும். அ.முத்துலிங்கம் பசங்க ஏதோ கேக்கறாங்க எதாவது கொடுப்போம் என்று வலது கைக்கு தெரியாமல் இடது கையால் வழங்கியிருக்கிறார். (இந்த மனுஷனை ஜெயமோகன், எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் இருவரும் பூ போட்டே கொல்லப்போறாங்க) தேவதச்சன், லீனா மணிமேகலை கவிதைகளை எப்போதும் போல் ரசித்தேன். கணேசகுமாரனின் சிறுகதை நன்றாக உள்ளது. தமிழுக்கு இன்னொரு சிறுகதை எழுத்தாளர் கிடைத்திருக்கிறார். ஓவியங்கள் இதழில் மிக அழகாக உள்ளன தேவையான இடங்களில் அதை இடம் பெறச் செய்த டிசைனர் (அவர் பெயர் மறந்துடுச்சு) கலக்கீட்டீங்க தலைவா..

தமிழ் இலக்கியச் சூழலுக்கு ஆரோக்கியமான விஷயங்களை கொண்டு வந்த நல்ல சிற்றிதழ்கள் நிறைய உள்ளன.. குறிப்பாக இந்த இடை நிலை இதழின் வருகைக்குப் பிறகும் தங்கள் சுயத்தை தொலைத்து விடாமல் இயங்கிய/இயங்கும் கல்குதிரை, புது எழுத்து,ஆரண்யம், வனம், சிலேட்டு, புதுவிசை, தக்கை, இறக்கை, மணல்வீடு, சுகன், (இன்னும் சில இதழ்கள் விடுபட்டு போயின அது மறதியினால் மட்டுமே) போன்ற குறிப்பிடத்தக்க சிற்றிதழ்களின் வரிசையில் இடம் பிடிப்பதற்கான எல்லா சாத்தியமும் 361 இதழுக்கு உண்டு. அதற்காக நண்பர்கள் இருவரும் இன்னமும் நிறைய உழைக்க வேண்டியதிருக்கும் இன்னமும் நிறைய இழக்க வேண்டியதிருக்கும்.. மெய்வருத்தம் கொள்ளுங்கள் நண்பர்களே.. நமக்கு மீட்சி அதுவே.


- கல்குதிரைக்கும், புது எழுத்துக்கும்

Tuesday, May 17, 2011

ஒரு கவிதை - வான்காவின் காது




வான்கா வரைந்து கொண்டிருக்கிறார்
பேச்சொலிகள்
அவர் காதுகளில் ததும்புகின்றன

நீதிகளும் சட்டங்களும் பேசிக் கொண்டிருக்கின்றன
வயிறுகளும் ரொட்டிகளும் பேசிக் கொண்டிருக்கின்றன
கலைகளும் தத்துவங்களும் பேசிக் கொண்டிருக்கின்றன
ஆலயங்களும் பிரார்தனைகளும் பேசிக் கொண்டிருக்கின்றன

வான்கா வரைந்து கொண்டிருக்கிறார்
பேச்சொலிகள்
அவர் காதுகளில் ததும்புகின்றன

கடவுளும் சாத்தானும் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்
விபச்சாரிகள், அதிகாரிகள்
மதபோதகர்கள், திருடர்கள்
வியாபாரிகள், அரசியல்வாதிகள்
வறியவர்கள், பிச்சைக்காரக்கள்
நோயாளிகள், மீட்பர்கள்
யாவரும் யாவரும் பேசிக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள்

பேச்சுககள் கொட்டுகின்றன
வர்ணங்கள் கொட்டுகின்றன
இரத்தம் கொட்டுகிறது
வான்கா வரைந்து கொண்டேயிருக்கிறார்


இரவுகளில் பேச்சொலிகள்
இன்னும் நுட்பமாகின்றன
கிரிக்கெட் பூச்சிகள் பேசிக்கொண்டேயிருக்கின்றன
எலிகள், கரப்புகள்
கொசுக்கள் பேசுகின்றன

விண்கல் ஒன்று தன் கடைசிச் சொல்லை
அந்தகாரத்தில் கரைக்கிறது
இலைகள் முணுமுணுக்கின்றன
நதியெங்கும் குழம்பிய பேச்சொலிகள்
மிதந்து செல்கின்றன



வான்கா பேச்சொலிகளை ஆராய்கிறார்
பேச்சுக்கள் என்பவை
ஒருவர் மற்றவரிடம் கூறிய
எளிய சொற்கள் மட்டுமல்ல
அவைகளுக்கும் உருவம் உண்டு
ஆன்மாவும் உணர்வுகளும் உண்டு

பேச்சொலிகளும் சண்டையிடுகின்றன
காதல் கொள்கின்றன
எளிய பொறாமைகளால் மனம் பொங்குகின்றன
சிறிதும் பெரிதுமான புகார்களையும்
பெருமிதங்களையும் கொண்டிருக்கின்றன

சொல்லப்பட்ட பேச்சொலிகளைப் போலவே
சொல்லப்படாத பேச்சொலிகளும்
சொல்லற்ற பேச்சொலிகளும்
சொல்லுமை கடந்த பேச்சொலிகளும் உண்டு

காற்று சொல்லப்பட்ட பேச்சொலிகளை
மட்டுமே உண்கிறது

வான்கா தன் கித்தான்களில்
வர்ண கண்ணாடிகளை வரைந்து காட்டுகிறார்

வான்காவின் ஓவியங்களில்
தன் பிம்பங்களை கண்ட பேச்சொலிகள்
விம்முகின்றன

விம்மல் மெல்ல பெரும் அழுகுரலாகிறது
வான்கா ஓசைகளை சகிக்கவியலாமல்
ஒரு கத்தியை எடுத்து காதின் மேல் வைக்கிறார்

இரத்தம் கொட்டுகிறது
வர்ணங்கள் கொட்டுகின்றன
பேச்சுக்கள் கொட்டுகின்றன
வான்கா வரைந்து கொண்டிருக்கிறார்


நன்றி: 361° காலண்டிதழ்

Friday, May 6, 2011