Sunday, March 21, 2010

சுழியத்தின் நகரம் - நாவல்

பீடிகை

தனது செய்கைகளில் விநேதத்தைக் கொண்டிருக்கும் சித்திரக்குள்ளன் ஒருவன் எங்கள் நகரத்தில் வாழ்ந்தான். எவரும் நுழையத்துணியாத தனது அறையில் அந்தரத்தில் அமர்ந்தபடி காற்றிJustify Fullல் எதையோ கிறுக்கிக் கொண்டிருக்கும் அவன் ஜாலங்கள் நகரெங்கும் பிரசித்தம். இரவுகளில் ஊரே திரண்டிருக்க அவன் சொல்லும் கதைகள் அவனிலும் விநோதமானவை. அவனின் ஒவ்வொரு சொல்லும் கேட்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் வேறு வேறாய் ஒலிக்கும். அதனால் ஒவ்வொருவரும் ஆளுக்கொரு கதையைக் கேட்டுப் புத்தி சொக்கிக்கிடப்பார்கள். விடுமுறைக்கு முந்தைய தினங்களில் அக்கதைகள் விடியும் வரை நீளும். இரவு முழுதும் கதை கேட்டு திரும்பும் போது தாங்கள் கேட்ட கதைகளை பகிர்ந்து கொண்டு அதன் விசித்திரத்தை எண்ணி வியந்து கொள்வோம். இவ்வாறு ஒரே நேரத்தில் பல்லாயிரம் கதைகளை கூறும் அவன் பல ஆண்டுகள் கழித்து தனது வசிப்பிடத்திற்கு திரும்பிய காலரூபனுக்கு சொன்னதாக நம்பப்படும் இக்கதையை கேட்போரும் வாசிப்போரும் இது தனது நகரத்தின் கதை எனக் கருதுவார்கள். உண்மையில் இவைகள் சுழியத்தின் கதையே என்றும் சில பெளராணிகர்கள் கூறுவார்கள். சுழியம் என்பது எண்களின் ஆதியில் பிறந்து இறுதி எண்ணுக்கு பிறகு மீண்டும் வருவது என ஒரு கணிதவியலாளன் கூறினான். சுழியம் என்பது சூன்யம் அது கணிதத்திலும் தர்கத்திலும் அன்றி வேறு எங்கும் எப்போதும் இருந்ததில்லை என்பதைப் போலவே இந்நகரம் தாரணையிலும் கனவிலும் அன்றி வேறெப்போதும் இருந்ததில்லை என்பது அவர்கள் வாதம். அதனால் இது சுழியத்தின் கதை என்றும் இக்கதையில் வரும் நகரம் சுழியத்தின் நகரம் என்றும் கூறுவார்கள். இந்தக் கதை கி.பி.21ம் நூற்றாண்டை சேர்ததென்றும் இளங்கோ கிருஷ்ணன் தனது 30ம் வயதில் எழுதியதென்றும் இந்தக் கதை வழியாக விரியும் நகரம் அவர் வாழ்ந்த கோவை நகரமே என்றும் ஒரு உரையாடல் உண்டு. இப்படியாக எண்ணற்ற மயக்கங்களும், குழப்பங்களும், முரண்களும் நிறைந்த ஒரு விநோதத்திற்கு நீங்கள் உங்களை ஒப்புக் கொடுத்திருக்கிறீர்கள் என உங்களுக்குச் சொல்லப்படுகிறது.


பீடிகை 2

காலரூபனே, நகரம் என்பதென்ன? நகரங்களுக்கு மனிதர்களைப் போலவே ஆன்மா உண்டா? எனில் ஒவ்வொரு நகரத்திற்கும் மரணம் நேர்வதேன்? ஒரு நகரம் எப்போது பிறக்கிறது? எப்போது அழிகிறது. அதன் குடிகள் எப்படி அங்கு வந்து சேர்கிறார்கள்? அவர்களுக்கும் அதற்குமான தொடர்பு என்பதென்ன? ஒரு நகரத்தில் என்ன வகை தாவரங்கள் ஜீவிக்கின்றன? என்ன வகை மிருகங்கள் வாழ்கின்றன? உன்னுடைய நகரம் நூலைத் தன் ஆன்மாவாக எப்படிக் கொண்டது? பஞ்சுக்கும் உன் நகரத்திற்கும் உள்ள உறவென்ன? நூல் காற்றில் துடிப்பது போல் உன் நகரம் காலத்தில் நெளிவதைப் பார்த்தேன். ஏன் உன் நகரின் ஆன்மா நூலைப் போல் இருக்கிறது? தறி ஓடுவது போல் உன் மக்களின் பேச்சில் ஓர் சீரான இசைக்குறிப்பைக் கவனித்தாயா? ஏன் உன் மக்களின் ஆன்மா ஒரு நூலாக இருக்கிறது. நகரங்கள் தங்கள் மக்களை தாங்களே தெரிவு செய்து கொள்கின்றனவா? எல்லா நகரங்களுக்கும் இப்படியான ஒரு தனி இயல்பு உண்டா? ஏன் நகரங்கள் எரிந்து கொண்டேயிருக்கின்றன? எத்தனை முறை எரிந்தாலும் அது மீண்டும் மீண்டும் வேறு வேறாக பிறந்து கொண்டேயிருக்கின்றன? ஒரு நகரத்தின் கதை என்பது அந்நகரத்தின் கதை மட்டுமா? எண்ணற்ற காலத்தைச் சேர்ந்த எண்ணற்ற நகரங்களின் கதை ஒன்று போலவே தோன்றுவதை நீ கவனித்தாயா? எல்லா நகரங்களும் எப்போதும் எவ்வளவோ கதைகளை சொல்லிக் கொண்டேயிருக்கின்றன. அவைகளில் அந்த பழமையின் புளித்த வாடையை கவனித்தாயா? ஒரு கதையே திரும்ப திரும்ப சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் புதிதாக சொல்லப்படுகிறது. நகரங்களின் கதைகளைப் பேசும் போது ஏன் கதைகளின் கதைகளைப் பேசுகிறோம். கதைகளின் தூல வடிவங்களாக நகரங்கள் இருக்கின்றனவா? அல்லது நகரங்களின் உள்ளுயிராக கதைகள் இருக்கின்றனவா? கதைகள் மீண்டும் மீண்டும் சொல்லப்படுகின்றன அதன் வேறு வேறு வடிவங்கள் மீண்டும் மீண்டும் கண்டடையப்படுகின்றன. நகரங்களும் கூட மீண்டும் மீண்டும் பிறந்தும் மீண்டும் மீண்டும் மரித்துக் கொண்டுமேயிருக்கின்றன. பிறந்து, வளர்ந்து, தேய்கிற எதுவும் சுழியத்தின் இயல்பாய் இருக்கிறது. இந்த சுழியத்தின் இயல்பே நகரங்களின் இயல்பாகவும் அதன் கதைகளின் இயல்பாகவும் இருக்கிறது. இங்கு சுழியத்தின் இயல்புள்ள கதைகள் எதுவும் சுழியத்தின் கதைகளே. அக்கதைகள் கொண்ட எல்லா நகரங்களும் சுழியத்தின் நகரங்களே.


நகரங்களும் ஓசைகளும்

ஒரு நகரம் அதன் ஓசைகளால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. நகரத்திற்கும் ஓசைகளுக்குமான தொடர்பு புரியாத ஆதியின் தன்மையினது. இவ்வுலகில் உள்ள எல்லா நகரங்களும் ஒரே ஓசையின் தன்மையிலேயே அதிர்கின்றன போலும். அந்த ஓசை ஒற்றைப் பெருங்குரலாய் எல்லாக் காலங்களின் எல்லா நகரங்களுக்குள்ளும் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. நகரங்களுக்கும் ஓசைகளுக்கும் உள்ள உறவைப் புரியாமல் உன் நகரத்தின் கதையை நீ அறிவதெப்படி? ஓசைகளின் கதை நகரங்களின் கதையை விடவும் சிக்கலானது. எல்லா திசைகளிலும் அதிர்கிற ஒற்றைப் பேரோசை தனியாய் மாறுகிற இடமும் எல்லாக் காலங்களுக்குமான எல்லா நகரங்களுக்குள்ளும் தனித்தன்மை கூடுகிற இடமும் ஒரே விதியால் கட்டப்பட்டிருக்கிறதோ என நான் ஐயுறுகிறேன். எல்லா ஓசைகளும், , , , எனத் துவங்கிம்என முடிவதாக சொல்கிறது ஒரு பாடம். ‘ம்ல் துவங்கிம்ல் முடிகிறது சுழியத்தின் ஓசை. சுழியத்தின் ஓசையே நகரத்தின் ஓசை. ஏனெனில் எல்லா நகரங்களும் சுழியத்தின் நகரங்களே.

நகரங்களும் வாசனைகளும்

வாசனைகள் ஒரு நகரத்தின் இயப்பூக்கமாக இருக்கிறது. நகரத்தின் மர்மங்களை அடைவதற்கான நல்ல கதவுகளில் அதன் வாசனையும் ஒன்று. உண்மையில் வாசனைகளின் கதை என்பது காதல்களின் கதையே. நகரங்களின் வாசனைகள் என்பது நகரங்களின் காதல்களே. நகரங்களின் காதல் என்பது மனிதர்களின் காதலைப் போலவே சுயநலமும் ஆதிக்க மனோபாவமும் கொண்டவை. ஒரு நகரம் எப்போதும் காதலித்துக் கொண்டேயிருக்கிறது. அது எதைக் காதலிக்கிறது என்பதற்கு அதன் வாசனைகளே சாட்சி. நகரத்தின் காதல் வேறு அதன் குடிகளின் காதல் வேறு என்று சொல்வதற்கில்லை. ஒரு நகரம் அதன் குடிகளை தேர்தெடுப்பது போலவே குடிகளும் தங்களின் நகரத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். இது ஒரு பரஸ்பர சம்மதம். எனில் எது நகரத்தின் காதலோ அதுவே அதன் மக்களின் காதல். வாசனைகளின் கதை என்பது காதல்களின் கதை மட்டுமல்ல. காதலின்மைகளின் கதையும், வெறுப்புகளின் கதையும்தான். காதல்களும் காதலின்மைகளும் வெறுப்புகளும் சேர்ந்தே வாசனைகளின் கதையை தீர்மானிக்கின்றன. தன் ஆன்மாவில் மோசமான வாசனையுடைய ஒரு நகரம் எப்போதும் வசீகரமாகவே இருக்கும். ஏனெனில் நகரங்களும் குடிகளும் வாசனைகளின் அடிமைகள். வாசனையோ காதல்களின் அடிமை.

தொடரும்...