Tuesday, October 13, 2009

கோவை ஞானி – நேர் காணல் -4

இந்தியாவில் மார்க்சியம் பெரும் சரிவை சந்தித்ததிற்கு முக்கிய காரணம் என்ன?

காரணங்கள் மிக விரிவானவை. எனினும் சிலவற்றை இங்கு சொல்ல முடியும். இந்தியாவிற்கு சோசலிசம் இன்றியமையாதது. என்று நம்பிய நேரு இக்கொள்கை இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்திலும் இடம் பெறச் செய்தவர். இந்துத்துவ சார்புடைய வல்லபாய் படேல், கோவிந்த் வல்லவ பந்த், டான்சன் முதலியவர்கள் காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் கம்யூனிச எதிர்ப்பாளர்களாகவும் வலிமை பெற்றவர்களாகவும் இருந்த காரணத்தால் காங்கிரஸ் இயக்கத்தை சோசலிசம் நோக்கி நடத்த நேருவால் இயலவில்லை. இந்திய-சீன எல்லைச் சிக்கலை தீர்ப்பதில் சீனாவை போலவே நேருவுக்கும் இருந்த அக்கறை படேல் முதலியவர்களுக்கு உடன்பாடில்லை. ஆகவே சீனாவுக்கும் இந்தியாவுக்கும் ஏற்பட்ட மோதலை கம்யூனிச எதிர்ப்பாக இவர்கள் பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள். சீனாவோடு பகை வளர்த்துக் கொண்ட ரஷ்யா சீன எதிர்ப்புக்கு இந்தியாவை தூண்டியது. இந்தியாவில் முதலாளிய சக்திகளுக்கு இவையாவும் தேவையாகவும் இருந்தது. இந்தியாவை அரைக் காலனி, அரை நிலப்பிரபுத்துவம் என்றும் இந்திய முதலாளிகள் தரகு முதலாளிகள் என்றும் இந்தியாவை வர்க்க வரையறை செய்து ஆயுதப்போராட்டத்தை தொடங்கிய நக்சல்பாரி இயக்கத்தையும் பின்னர் இன்று வரை இந்தியாவின் பல மாநிலங்களில் உறுதியாக செயல்படுகின்ற மார்க்சிய லெனினிய இயக்கங்களை கடுமையாக ஒடுக்குவதிலும் மைய, மாநில அரசுகளோடு இந்தியாவில் உள்ள அனைத்துக் கட்சிகளும் குரூரமாக செயல்படுகின்றன. கம்யூனிச பாதையை மக்கள் கடைபிடிக்கக் கூடாது என்பதில் இவர்களுகிருக்கிற அக்கறை சொல்லி முடியாது. அரசியல் அதிகாரதில் இடம் பெறவும் தொழிற்சங்கவாதம், பொருளாதார வாதம் ஆகியற்றை கடை பிடிப்பதிலும் விடாப்பிடியாக இருக்கிற மார்க்சியக் கட்சிகளின் மக்கள் விரோதக் கொள்கை இன்னும் ஒரு காரணம்.

இந்தியாவின் வர்க்க வரையறை முதலிய ஆய்வுகளை கறாராக செய்வதில் மார்க்சியர் எப்போதுமே தவறி வந்தனர். சுய சிந்தனையோடு இவர்களது ஆய்வுகள் இல்லை. மார்க்ஸ் முன்வைத்த ஆசிய உற்பத்தி முறை என்பதை இவர்கள் இன்று வரை புறக்கணிக்கின்றனர். தொடக்கத்தில் தேசிய இனம் என்று பேசிய மார்க்சியர் பின் முற்றாக இக் கொள்கையை கைவிட்டதோடு இந்திய தேசியத்தைப் பேசுவதிலும் முனைப்பாக உள்ளனர். தமிழகத்தை பொறுத்தவரை திராவிட இயக்கம் மற்றும் தமிழ் இயக்கங்களோடு இவர்கள் முரண்பட்டுச் செயல்படுவதன் மூலம் தமிழ் மக்களின் நலன்களைப் புறக்கணிக்கின்றனர். தமிழீழ மக்களின் விடுதலை இவர்களுக்கு கசப்பதன் காரணம் புதிராகத்தான் இருக்கிறது. காவிரிச் சிக்கல், முல்லை பெரியாறு அணைச்சிக்கல் ஆகியவற்றிலும் தமிழர்களின் நலன்கள் இவர்களுக்கு முதன்மையாகப் படுவதில்லை. தொகுத்துச் சொன்னால் மார்க்சியத்தை இந்தியமயப்படுத்துவதிலும், தமிழ்மயப்படுத்துவதிலும் இவர்கள் மக்கள் நெஞ்சைக் கவரவில்லை. மக்களுக்கான விடுதலை என்பதை மார்க்சியம்தான் சாதிக்கும் என்பதில் எனக்கு மாறுபாடு இல்லை.

உலகமயமாதல் முதலிய இன்றைய சூழலில் மார்க்சியத்திற்கு இனி என்ன எதிர்காலம் இருக்க முடியும்?

உண்மைதான். அமெரிக்கா முதலிய மேற்கத்தியர் தம் பொருளியல் ஆதிக்கத்தோடு அரசியல் ஆதிக்கத்தையும் தெற்கு மற்றும் கிழக்கு நாடுகள் மீது தொடர்ந்து திணிப்பதில் விடாப்பிடியாக இருக்கிறார்கள். இவர்களின் நவீன அறிவியலும் தொழிநுட்பமும் இவற்றோடு அவர்களின் மூலதனமும் இல்லாமல் மூன்றாம் உலக நாடுகள் தம்மை வாழ்வித்துக் கொள்ள இயலாது என்று சொல்கிறார்கள். நம் தேசத்து அரசியல்வாதிகளும் படிப்பாளிகலும் இதை நம்பி நமக்கு பாடம் சொல்கிறார்கள். மேற்கத்தியரோடு நம் முதலாளிகள் கை கோர்த்துக் கொள்கிறார்கல். நம்மவர்களுக்கு இதனால் எத்தனையோ வகையான ஆதாயங்கள் கிடைக்கின்றன. ராணுவத்திற்கு தேவையான ஆயுதங்கள் கிடைக்கின்றன. அரசியல்வாதிகள் தம் அதிகாரத்தை அவர்கள் உதவி கொண்டு தக்க வைத்துக் கொள்ள முடிகிறது. அவர்கள் சொல்கிறபடி தொழில், ஆயுள் காப்பீடு, விமானம், தகவல் தொடர்பு முதலிய எல்லாவற்றையும் மைய அரசு தனியாருக்கு தாரை வார்த்துக் கொடுப்பதன் மூலம் முதலாளிகளுக்கு கூடுதலான லாபம் கிடைக்கிறது. அரசுக்கு எதிரான தீவிரமான போராட்டங்களுக்கு அவர்கள் சொல்கிற மாதிரி பயங்கிரவாதமென்று பேர் வைத்து அவர்கள் ஒத்துழைப்பையும் பெற்று நம் மக்களை ஒடுக்கவும் முடியும். மக்களிடமிருந்து தொழில் தேவை என்பதற்காக நிலத்தை பறிக்க முடியும். நீரை வசப்படுத்தி வணிகம் செய்ய முடியும். காடுகளை அழிக்க முடியும். கடல் வளத்தைக் கொள்ளையடிக்க முடியும். அரசு வங்கிகளையும் அரசியல்வாதிகளும் முதலாளிகளும் கொள்ளையடிக்கலாம். நீதிமன்றங்களும் இவர்களோடு ஒத்துழைக்கலாம். வழக்கறிஞர், மருத்துவர், விஞ்ஞானி முதலிய அனைவரும் தமக்கு கிடைக்கும் காசுக்காகவும் விருதுகளுக்காகவும் தன்மானம் இழந்து அவர்களோடு பணிபுரிந்து தம்மை அழித்துக் கொள்கிறார்கள். மேற்கத்தியரின் அறிவியல் ஆய்வுக்கு நம் தேசத்தை நமது அரசு திறந்து விடுகிறது. காடுகள், பயிர் வகைகள், மனிதர் உடம்பு, மூலிகைகள் முதலிய எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து நுட்பங்களை சேகரித்து இவற்றை எங்கள் அறிவு ஆராய்ச்சி மூலமே சேகரித்தோம் என்பதால் இவற்றின் மீது எங்களுக்குத்தான் உரிமை. நீங்கள் வெறும் கச்சாப் பொருட்கல். உங்கள் மீது எங்களுக்கு ஆதிக்கம் உண்டு என சட்டம் செய்கிறார்கள். உங்களுக்கு இறையாண்மை இல்லை என்கிறார்கள். உலகில் மேற்கத்தியரின் மக்கள் தொகை 20% மட்டுமே. உலகளவிலான சொத்துக்களில் இயற்கை வளங்களில் 80% மீது எங்களுக்குத்தான் உரிமையுண்டு என்கிறார்கள். வெட்கம் இல்லாத ஆட்சியாளர்கள், அரசரிகாதிகள், படிபாளிகள் இத்தகைய பெரும் பொய்யை ஏற்றுக் கொள்வதில் தயக்கம் காட்டுவதில்லை. எல்லாவற்றுக்கும் இவர்களுக்கு கூலி கிடைக்கிறது. பதவி கிடைக்கிறது. வாழ்க்கை வசதிள் கிடைக்கின்றன. அதிகாரமும் கிடைகிறது.

இந்த உண்மைகளை எல்லாம் இன்று மார்க்சியம் மட்டுமே சுட்டிக் காட்டுகிறது. மார்க்சியம் உழைக்கும் மக்களுக்குத்தான் தேசம் சொந்தம் என்கிறது. இயற்கை சொந்தம் என்கிறது. பல்லாயிரம் கோடி ஆண்டுகளாக பல கோடி மக்களின் உழைப்பின் மூலம், தேடலின் மூலம் சேகரித்துக் கொண்ட தேடலின் உச்சம்தான் இன்றைய அறிவியலும் தொழில்நுட்பங்களும். இந்த அறிவுத் தொகுப்பை ஆதிக்கவாதிகள் வசப்படுத்திக் கொள்வதை நம்மால் ஏற்க முடியாது. பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் மக்களின் கடுமையான உழைப்பின் மூலம் உருவான வளங்களை அந்நியர் வசப்படுத்திக் கொள்ள நாம் அனுமதிக்க முடியாது. அரசதிகாரம் என்பது மக்களைக் கொண்டு, மக்களை வசப்படுத்திக் கொண்டு, மக்களைக் கருவியாக்கி மக்களுக்கு வஞ்சகம் செய்து உருவான அதிகார பீடம் எல்லாச் சொத்துக்களுக்கும் மூலம் மக்களின் உழைப்புத் திறம்தான் என்பதால் அவற்றை திரும்ப எடுத்துக் கொள்ளும் உரிமை மக்களுக்குண்டு இப்படியெல்லாம் மார்க்சியம் நமக்கு கற்பிக்கின்றது. ஆதிக்கவாதிகளின் அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக போராடும் உரிமை இயற்கையாகவே நமக்கு இருக்கிறது. நடுத்தரமக்கள் பல நூறு ஆண்டுகளாக உழைக்கும் மக்களுக்குத் துரோகம் செய்ததை இன்று நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. ஆயுதங்களை நம்மாலும் பயன்படுத்த முடியும். நம் வரலாற்றை நம்மால் மீட்டுக் கொள்ள முடியும். அழிவு இல்லாமல் ஆகம் என்பதில்லை. அந்நியர்களோடு நம்மவரின் ஆதிக்கத்தையும் தொடர்ந்து நாம் ஒப்புக் கொள்வோம் என்றால் இவர்கள் நம் வாழ்வுக்காதாரமான இயற்கை வளங்கள் முதலியவற்றை முற்றாக அழிப்பார்கள் தேசத்தை நஞ்சாக்குவார்கள். இறுதியில் அழிவது இவர்களும்தான் என்ற போதிலும் இந்த உண்மையை புரிந்து கொள்ளும் திறனற்ற இவர்கள் நம்மையழிக்க தொடங்கியிருக்கிறார்கள். இயற்கை முதலியவற்றை இவர்களிடமிருந்து மீட்பதன் மூலமே இவர்களையும் மனிதர்களாக்கி வாழ வைக்க முடியும். இவர்கள் ஆதிக்கத்தை நம் படிப்பாளிகள் சொல்வது போல நாம் ஒப்புக்கொண்டு இவர்களோடு ஒத்துழைத்து வாழ்வோமானால் நம் அனைவருக்குமான வரலாறு, வாழ்க்கை, நாகரிகம் முதலியன இல்லமல் போய்விடும். இறுதியில் உலகமே ஒரு மயான பூமியாகிவிடும். இந்த உலகத்தை மயானமாக்கிவிட்டுதான் போவார்கள் என்றால் அதற்கு முன் இக்கூட்டத்தை நாம் அடியோடு ஒழிக்க வேண்டும். இப்படியெல்லாம் நமக்குள் சிந்தனைகளை கிளறுவது மார்க்சியம்தான். கொஞ்ச காலம் உயிரைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக ஆதிக்கத்தோடு சமரசம் செய்து கொள்வதாகிய மதமோ, கலாச்சாரமோ நமக்குத் தேவையில்லை. சமரசவாதிகள் தம் அழிவைப் பற்றி சிந்திக்காமல் நாமும் அழிவதற்கு வழி சொல்பவர்கள். இவர்களோடு நமக்கு உறவு வேண்டியதில்லை.


தமிழில் ஸ்டாலினியம் பற்றிய உரையாடல்களை முதலில் துவங்கியவர்களில் ஒருவராக நீங்களும் இருக்கறீர்கள். தற்போதைய புது-முதலாளிய மற்றும் பின் நவீனச் சூழலில் ஸ்டாலினை எப்படிப் பார்கறீர்கள்?

தோழர் ஸ்டாலின் அவர்களைப் பற்றி தமிழகத்தில் பரிமாணம் தனி இதழ் ஒன்றில் விரிவான உலக அளவிலான விமர்சனங்களை நாங்கள் (நானும் எஸ்.வி.ராஜதுரையும்) தொகுத்துத் தந்தோம் என்பது உண்மைதான். கட்சி அமைப்புக்குள் ஸ்டாலினியப் போக்கால் நாங்களும்தான் பாதிக்கப் பட்டிருந்தோம் என்பது கூட ஒரு முதற்காரணமல்ல. ஸ்டாலினின் சாதனைகள் மரியாதைக்குறியவை எனபதில் எங்களுக்கு மாறுபாடு இல்லை. சோவியத் கட்சிக்குள் ஸ்டாலியப் போக்கு மேலோங்கியதற்கு அவரை மட்டுமே குற்றம் சொல்வதிலும் உண்மையில்லை. எனினும் கட்சிக்குள்ளும் அரசு அதிகாரத்திற்குள்ளும் தோழர் ஸ்டாலினால் நேர்ந்த தீங்குகளுக்கும் அளவில்லை. இவையெல்லாம் எப்படி நேர்ந்தன என்பது அன்றைக்கும் சரி இன்றைக்கும் சரி தீவிரமான ஆய்வுக்குறிய தீராத சிக்கல் என்பதிலும் ஐயமில்லை. யாரிடத்தில் ஸ்டாலினியம் இல்லை என்று கூட நாம் கேட்டுக் கொள்ளலாம். சோவியத் சமூகத்தில் மட்டுமல்ல எந்தவொரு சமூகத்திலும் காலங்காலமாக தொடர்ந்து நிலவும் கோளாறுகள், குரூரங்கள், அறியாமை, ஆத்திரம், அவசரக்கோலம் முதலிய குறைபாடுகளிலிருந்துதான் ஸ்டாலினியம் எனப்படும் கடும்போக்கு உருவாகியது. தோழர் மாவோ சுட்டிக்காட்டியபடி உற்பத்திச் சக்திகளுக்கு முதன்மை தரும் போக்கின் ஒரு விளைவாக ஸ்டாலினியம் எழ முடியும். தோழர். எஸ்.ஏன். நாகராசன் அவர்களும் தொடர்ந்து விளக்குவது போலவே மார்க்சிடமே இந்த தவற்றுகான இடம் உண்டு. பகை முரண்பாட்டுக்கு அழுத்தம் தருவது மேற்கத்திய மார்க்சியம் என்கிறார் நாகராசன். சில மாதங்களுக்கு முன்பு தோழர்.வீரபாண்டியன் தான் விரிவாக எழுதிய ஸ்டாலின் பற்றிய கட்டுரைகளுக்கு என்னிடம் முன்னுரை கேட்ட போது நான் தோழர் ஸ்டாலின் பற்றி எனக்குள் மறு ஆய்வு செய்தேன். உலகமயமாக்கல், உலகெங்கும் பயங்கரவாதம், அமெரிக்க அதிக்கம் பரவி வரும் சூழலில் ஸ்டாலியத்திற்கு என்ன இடம் என நீங்கள் கேட்பது போன்றே நானும் கேட்டுக் கொண்டேன். இன்று அமெரிக்க அதிபரை இன்னொரு ஹிட்லர் என்றுதான் நாம் கருத முடியும். ஹிட்லரோடு ஸ்டாலினால் எந்த சூழலிலும் கை கோர்த்துக் கொள்ள முடியாது. இரண்டாம் உலகப் போரின் போது உங்களுக்கு ஆதரவாக நாங்களும் வருகிறோம் என்று சொல்லிக் கொண்டே முதலில் ஸ்டாலின் ஹிட்லரை ஒழிக்கட்டும். பிறகு ஸ்டாலினை நாம் அழிக்க வேண்டும் என்று மேற்கத்தியர் காத்திருந்ததை நாம் இப்போதும் நினைவுபடுத்திக் கொள்ளலாம். ஆனால் இன்றைக்கு இன்னொரு ஸ்டாலின் தோன்ற வாய்பில்லை. இன்னொரு மாவோவுக்கும் வாய்ப்பிருப்பதாக கருத முடியவில்லை.

தோழர் வீரபாண்டியன் தன் கட்டுரையில் சுட்டிக் காட்டியது போல ஸ்டாலினிய சர்வாதிகாரம் குறித்து இன்றைக்கும் பேசுபவர்கள் யார் என்பது பற்றி நாம் அசட்டையாக இருக்க முடியாது. பொதுவுடைமைவாதிகளை இன்றைக்கும் தாக்குவதற்கு ஸ்டாலினை பற்றி அத்வானி பேசுகிறார். அத்வானி போன்றவர்கள் உள்ளும் புறமும் சர்வாதிகாரிகள். இவர்கள் இந்திய முதலாளிகளோடும் அமெரிக்க ஆதிகத்தோடும் கைகோர்த்துக் கொள்வதில் தயக்கம் கொள்ளாதவர்கள். இவர்கள் ஹிட்லரின் வாரிசுகள். இவர்கள் ஸ்டாலினை சுட்டிக் காட்டுவதன் மூலம் தம்மை மறைத்துக் கொள்பவர்கள்.
இறுதியாக இப்படிச் சொல்லலாம். வரலாற்றின் ஒரு கோரமான திரிபு ஸ்டாலின். மார்க்சியரின் சொற்களில் இடசாரித் திரிபு. ஏகாதிபத்யக் கொடுங்கோண்மைக்கு ஓர் எதிர் விளைவு ஸ்டாலின். அவர் ஒருவகையில் தேசத்தின் நன்னை எனக்கருதி தன்னைத் தானே தண்டித்துக் கொண்டவர். இன்றைய வல்லரசிய ஆதிக்கத்தை ஒழிப்பதற்கு இன்னொரு ஸ்டாலினை முன் நிறுத்த முடியாது. இதற்கு வேறு வழி காண வேண்டும். முற்றிலும் புதிய வழி- நெறி ஒன்று இன்று தேவை. அந்த நெறி இன்று தென்னமெரிக்காவில் உருவாகிக் கொண்டுதான் இருக்கிறது.

No comments:

Post a Comment